Uykusuz Yolcu

Kısa yolculukların iyileştirici bir yanı var muhakkak. Issız bir otobanda yol alan otobüs camından bakıyorum. Karanlığın pusu kurmuş yırtıcıları birbirlerini avlarken hayatım adına aldığım, alacağım planları gözden geçiriyorum. Planların sonuçlarının başka planlara yelken açacağını bilsem de sorun değil. Böyle durumlarda küçük bir gülümseyiş bir de tuz lambası ışığı günümü iyileştirmekten fazlasına muktedir.

Bugün baktığım tarot falı ne hikmetse çıktı. Kupa yedilisi artık daha dikkatli olmak konusunda uyarmıştı .Fallara inanmamam gerektiğini birçok insan söylemiş olsa bile.. Tamam kahve falları son buldu lakin tarota engel olamıyorum. Kartların büyülü dünyası beni başka aleme taşır gibi. Bitmek bilmeyen sevdamın en büyük nedeni de bu.

Stilettolu Kız

Mart ayıyla baharın gelişini gösterişli bir sunumla gözler önüne seren bir sürü çiçek açmış ağaç.. Tüm ihtişamıyla huzur sebebi. Hatta o güzelim çiçek açmış ağaç dalları bahçe duvarlarından sarkmışken nefsime yenik düşüp kayısı ağacından bir dal araklayıverdim. Henüz tomurcuk halindeydi. Belki günün ilk ışıklarıyla aldığı can suyunun da etkisiyle bir bir çiçekleri gün yüzüne kavuşacaktı. Tutup eve getirdiğim tomurcuklu dal iki gün sonra baktığımda çoktan çiçeklerini açmış ve kurumuştu. Açacak bir çiçeği durdurmak ne kadar mümkün değilse, solacak bir çiçeği de durdurmak o denli güçmüş.

Kalk Gidelim

Yastığın başucundaki minik defterin uykuları kaçırması pek uzak zamana kalmayacağı belliydi. Sayfalarına düşen notların tarih aralıkları epey açık. Bir var bin yok. Düzensizlik etkileyici bir yaşam felsefesi olmasa da sürdürülebilen bir gerçek. Her şey yeniden başlıyor. On -üç- mart ...Gecenin lisanını çözmek için İzmir semalarından ellerini uzatan bir dostun varlığı yükü kuş tüyünden farksız kılıyor. Dökülüyor bir bir anlatılamayanlar.