Bi Özlem

Uzun bir sessizlik, özlemin ne denli büyük olduğunu gösterir çoğu zaman. Konuşulacak o kadar şey  olmasına rağmen endişeli gözlerin ardında biriken bir sicim misali, gururun ete kemiğe bürünmesi gibi, anlaşılamamaktan korkan bir yazar gibi öylece durur ve zamanın iyileştiriciliğine kendini emanet eder özlem. Suskun ve mahcup yaramaz bir çocuğun annesini izlediği gibi sadece izler. Oyuna adım atacağı an zarar göreceği endişesi, izlemekten ötesine dahil edemez olur. 

Sis tarafından ele geçirilmiş bir şehrin üzerindeki belirsizlikten  payını alıp, küçük bir rüzgarın kendine yardım edebileceği o anın hayalinden başka bir şey düşünemez olur çoğu vakit. Korkunun, acının, savaşların, kaosun yelkenlerini yerle bir edip yerine huzurun engin mutluluğunu yerleştirmek fikri.. Hepsi uzun bir sessizliğin ardında saklı şimdi. 

Belirsizliğin ardında kaybolmuş bir Alice, rotası olmayan bir seyyah gibi.. Yolunda gitmeyen onca şeye rağmen inancın asla bitmeyeceği bir anın geleceğini bilmenin özlemi.. Bunu bilmek bile güzel.

İnci~

Bu Hafta İzlediklerim-Okuduklarım-Dinlediklerim

 Bir yeni bir de baya eski bir film ile devam edelim bu hafta,,

Vertigo-Ölüm Korkusu(1958)

Özet; San Fransisco polisinden dedektif Scottie Fergusson, bir suçluyu kovalarken, damdan düşen ortağını kurtaramaz ve yükseklik korkusu başlar. Polisliği bırakan ve özel dedektif olan Scottie'yi, eski okul arkadaşı Gavin Elster karısını takip etmesi için tutar. Scottie, genç kadının peşinden San Fransisco'ya döner ve kendisini karmaşık olayların içinde bulur.

Nedense eski filmleri daha etkileyici buluyorum. Film bir süre durağan ilerliyor daha sonrasında istemsizce içine çekiliyorsunuz. Gerilim türüne biraz romantizm eklenmiş diyebiliriz.Yine de film  süresi bir nebze daha kısa tutulabilirmiş. James Steward'ı Rear Window(Arka Pencere) filminde izlemiştim ve tatlı bir tesadüf oldu diyebilirim. Yeni filmlerden sıkıldıysanız, eskilerin masumane filmlerinde biraz duraksayabilirsiniz. 

Bi Cinayet

Rüzgarın önüne katılmış solgun bir yaprak  gökyüzünde turlarken, hava oldukça soğuk ve merhametsizdi. Derenin ikiye böldüğü vadinin iki yamacında karanlık  siluetlerine gölgeler düşen çam ağaçları vakurla savrulmaktaydı. Gün toprağa veda ederken, tepenin iki yamacındaki ev ahalisi hayvanlarını ahıra yerleştiriyordu. İşini bitiren köylüler evlerine çekilmek üzere ayaklarını çıkardılar ve ortalığı bir sessizlik bürüdü. Vadide bu iki evden başka göz yoktu.

 Bir horoz zamansız öttü, bir şahin kanatlanıp başka bir köye gitmek üzere yola koyuldu. Ve o esnada birbirine bakan vadideki evin önündeki genç delikanlı, karşıdaki evin önünde köpeği besleyen genç kıza el salladı. Kendisinin görülmediğini düşünmüş olsa gerek, genç delikanlı tepine tepine elini kolunu sallaya sallaya garip hareketlerine devam etti. Bunu gören genç kız pek oralı olmayıp, eve girdi.