Bi Cinayet

Rüzgarın önüne katılmış solgun bir yaprak  gökyüzünde turlarken, hava oldukça soğuk ve merhametsizdi. Derenin ikiye böldüğü vadinin iki yamacında karanlık  siluetlerine gölgeler düşen çam ağaçları vakurla savrulmaktaydı. Gün toprağa veda ederken, tepenin iki yamacındaki ev ahalisi hayvanlarını ahıra yerleştiriyordu. İşini bitiren köylüler evlerine çekilmek üzere ayaklarını çıkardılar ve ortalığı bir sessizlik bürüdü. Vadide bu iki evden başka göz yoktu.

 Bir horoz zamansız öttü, bir şahin kanatlanıp başka bir köye gitmek üzere yola koyuldu. Ve o esnada birbirine bakan vadideki evin önündeki genç delikanlı, karşıdaki evin önünde köpeği besleyen genç kıza el salladı. Kendisinin görülmediğini düşünmüş olsa gerek, genç delikanlı tepine tepine elini kolunu sallaya sallaya garip hareketlerine devam etti. Bunu gören genç kız pek oralı olmayıp, eve girdi.

Yalnızlık Üstüne Kısa Söyleşi

Siyahlığımın aksesuarı olan beyazlarım kadar çoğalmakta yalnızlığım. Yükselme döneminden bir anda durağanlığa, ardından da çöküşe geçtim. Yalnızım. Ve bundan da gurur duyuyorum. Kimseye minnet etmiyorum kimseden de bir beklentim yok. Öyle zırt pırt çalmaz telefonum mesala.. Çat kapı gelenim hiç olmaz. Süslü püslü cümleler kurmak zorunda olduğum bir başkası da yoktur. Acaba bu müziği sever mi diye sorular sormak zorunda kalmam. Hiçbir zaman çiftli danslar yapmak zorunda kalmamışımdır. Aşk filmleri izleyip birlikte ağladığım birisi de olmamıştır. Yarın gelecek olan günde hava durumun ne olacağı da hiçbir zaman umrumda olmamıştır. Yağmurlu olsa da güneşli bir bahar sabahı da olsa  benim günümdür. 

Yalnızım evet be bunu gurur duyarak söylüyorum. Kendimle yalnızlığımı paylaşarak, acımı bölüşerek, mutluluğumu çoğaltarak yaşama el sallıyorum.Bol bol kitap okuyorum mesela. Kitaplara küstüğüm zamanlarda filmlerin arkadaşlığını devralıyorum. Arada bir ders kitaplarıma  selam çakıyorum. Bol bol fotoğraf çekiyorum. Yüzümden gülümsememi eksik etmiyorum. Bir mutluyum bir mutluyum ki sormayın gitsin.

Gelişigüzel yaşıyorum hayatımı, davranışlarımı sığdırmakla yükümlü olduğum kalıplar yok, kendi bencilliğimin yağında kavrulup gidiyorum..

Göçebe..