Bu Kadar Ciddiye Alma

Her zamankinden farklı bir sabaha uyandığını düşündüren o garip his gün boyunca peşinden ayrılmıyor, sarım sarım sarmalıyor seni. Kavalye konusunda da oldukça şanslısın, yeni alınmış gümüşi ayakkabıların üstünde müzik kutusunda dans eden plastik balerinden bile daha yeteneklisin, kim durdurabilir seni. Vals sona ermeden yetişmek bir an meselesi.. 

Konuşacaklarım Var

Gecenin içinden çıkıp gelen aracın farları ortamı tan vaktine çevirirken, sokak lambalarının altında volta atan sinekler afallamış, gidecekleri istikametten kısa bir sürede olsa sapıyor. Aracın arkasından kalkan toz bulutu sahra çölünden geçen deve kafilesinin geçişini andırıyor. Kulaklıktan  yükselen enstrümantal şarkı gecenin huzurunu koruyan bir nefer misali tüm bedenimi kaplıyor.

Gözlerim Acıyor

Çınar ağacının gölgesinde kalan kırağılar henüz erimemiş, olağan ihtişamlarıyla bembeyaz parlıyordu. Buğulanmış pencerenin yanı başında, kırmızı ruj izi olan kahve kupası. Dünden kalmış olmalı. Alelacele yapıştırılmış duvar kağıtları bir şekilde Edvard Munch’un çakma çığlık tablosuyla iç güveysinden hallice. Aşağı kattan kahvaltı hazırlığının inleyen tıkırtıları yükselirken cenin pozisyonunda uykuyu seçmek daha akıl karı, henüz çok erken. Yine de açıyorum gözlerimi ufukta parıldamaya can atan güneşi zar zor görüyorum. Küçük kırmızı bir top misali seke seke göğü avuçlarken güneşin batışı kadar romantik değil. Ama gözlerim, gözlerim çok acıyor. Öylece kapatıyorum ufku.