Peki Ya Kumral Adam?

Yetişmem gereken bir yer ve yetiştirmem gereken işlerin altında fazla yükten iki büklüm olmuş bir vaziyette koşar adımlarla yol alıyorum. Geceden iki üç tel attıran kar sabaha kadar aralıksız devam etmiş ve ummadığım şekilde tutmuş olması bir hayli heyecanlandırdı ama şimdi alınması gereken daha önemli kararlar varken, sevincimi erteliyorum. 

Murphy Kanunu Bu

Dört duvarın boğuculuğu, buza teslim olmuş karanlık sokaklar.. 

Nefesim havayla temas ederken gökyüzünden inmiş bir bulut gibi çevremi sarıyor. Eksi yedi derece olarak gösterilen hava tahmin raporuna rağmen, bin kat daha soğuk işliyor  etten örülmüş zırha. Mavi montun yirmi dakikadan sonra pek de ısıtmadığını düşünmeye başlıyorum. Soğuk öyle bir işliyor ki sanki minik haşerelerin taarruzu gibi küçük küçük ısırıklar alıyor bedenimden. 

Yeni Yıla Ramak Kala

Kum saatindeki kum zerrecikleri utangaç genç kızlar gibi yavaş yavaş düşmeye, zaman akmaya devam ediyor. Ne olup bittiğinin dahi farkında olamadan 2018 senesi, pazarın dağılmasından sonra ortada kalan meyve sebzeler gibi ayaklar altında çiğnenip gidecek. Belediye ekiplerinin gelip temizlemesine bile gerek kalmayacak. Biraz kar yağar ve üstünü örter nasıl olsa. Ya da yeni yıl ağaçlarının görkemli duruşunun arkasına sığınarak görünmez oluşundan pek memnun olacaktır.